درباره ما

آمده ايم تا.... شايد بتوان گفت امروز رسانه هاي گروهي اصلي ترين مراكز تحقق آمريت اسلامي به معروف و تحذير مجموعه ها و مديريتها از منكرهاي اجتماعي هستند. منكر هنگامي كه بعد اجتماعي به خود مي گيرد، تأثيرگذاري كلان مي يابد و بنا بر مقتضاي عقل و شرع هر چه منكر تأثيرگذارتر، وجوب تحذير از آن اولي تر. اما آنچه در اين ميان از استلزامات حسن فاعلي در انجام اين فريضه كفايي به حساب می آید، استقلال رسانه از هرگونه وابستگي حزبي، جناحي و مالي است، امري كه در صورت عدم تحقق آن، رسانه را ناخودآگاه با خطر يكسويه نگري و ابزار تمايلات گروهها و لابي ها شدن مواجه مي سازد. توفيق رسانه در انجام امر و نهي البته نه از آن جهت است كه مانند حكم يك قاضي در مصدر صدور حكم، ضمانت اجرايي داشته باشد و همچنین نه از آن روي كه با وجدان تخلف و منكر توان عزل و نصب داشته باشد؛ بلكه كار ويژه اصلي رسانه را مي بايست در حوزه ارتباط وثيق آن با افكار و وجدان عمومي جستجو نمود. توجه عمومي در جامعه هنگامي كه به وجود فساد در مراكز سياسي و اقتصادي جلب شد، ديگر فرصتي براي كانونهاي فسادپرور جهت توجيه و فرار از بار سنگين قضاوت عمومي باقي نخواهد گذاشت. چشمان نگران "شخصيت ملي" از پيگيري اين مطالبه انصراف نخواهد داد، چرا كه وجود منكر در اين مجموعه ها را باور نموده است؛ رشوه نمي گيرد، چراكه قضاوتش متأثر از منافع مادي نيست؛ و توصيه نمي پذيرد، چراكه در قضاوت خود بي رحم است! بر همين اساس است كه وجود يك رسانه مستقل و متعهد بيش و پيش از هر ابزار عمومي مي تواند با نماياندن آنچه در نهانخانه هاي كانونهاي فسادزا مي گذرد، اولاً امنيت زايش و تكثير را از آنان سلب نمايد و ثانياً كانونهاي فسادپرور اقتصادي را در زايش قدرت سياسي عقيم بگذارد. اين موقعيت و فرصت ويژه البته از نگاهي ديگر مي تواند به يك تهديد جامع تبديل شود و آن هنگامي است كه رسانه آنچنان در انتقال اطلاعات و تحليل ها بي مبالات عمل كند كه از درهم آميختن اخبار دروغ و راست، ملغمه اي با طعم تلخ بي اعتمادي در كام مخاطب بنشاند. چه در اين حالت، رسانه با زاويه گرفتن از رسالت حقيقي، خود به منكري بزرگ تبديل می شود و در صورت تداوم اين روند، با پراكندن بذر بي اعتمادي در سطح جامعه، اثراتي بس مخربتر و پيچيده تر بر جاي خواهد نهاد. اما اكنون " سخن " آمده است تا با تلاش در جهت تخلق به صداقت و انصاف و صدالبته نهراسيدن از نعره هاي كانونهاي فساد و زياده خواهي، ايده و آرمان انقلابي ملت را در عرصه اطلاع رساني محقق كند و با كمك مؤثر به توزيع عادلانه اطلاعات مورد نياز براي تصميم گيري آگاهانه مردم، گامي به سوي عدالت رسانه اي بردارد تا چنين نباشد كه خبرهاي مورد نياز مردم در گردونه گران قيمت خبررساني ناعادلانه گم شود و كساني كه اميدوارانه در انتظار شنيدن و ديدن آثار تحول ناشي از حماسه 3 تير 84 هستند را محروم نمايد. و در اين راه تلاش ما اينست كه در باورمان خدا و حضور او و نقش اصلي او در همه امور همواره جايگاه محوري و بايسته خود را داشته باشد. انشاءالله. صاحب امتیاز و مدیر مسئول: محسن زوار شماره تماس: 9930 161 0910 آدرس: نشانی: تبریز - پایینتر از چهارراه هفده شهریور - برج 39 - طبقه 5 مخاطبان سخن مي توانند انتقادات ، پيشنهادات و اخبار خود را در قسمت "ارتباط با ما" و info@sokhanpress.ir ارسال نمايند.

Close
»   اخبار کوتاه, برگزیده, تیتر روز, دسته‌بندی نشده, فرهنگ و هنر, کتاب, گفتگو  »   جایگاه کتاب، یک هفته در سال/ شعار، مبنای پرداخت دولت به کتاب و کتابخوانی
1 دی 1395 , ساعت 13:27
جایگاه کتاب، یک هفته در سال/ شعار، مبنای پرداخت دولت به کتاب و کتابخوانی

در آمدی برهفته های مناسبتی دولت؛

جایگاه کتاب، یک هفته در سال/ شعار، مبنای پرداخت دولت به کتاب و کتابخوانی

رشد و اعتلای هر جامعه ای در گرو رشد فرهنگی آن می باشد که کتاب نیز از جمله مسائل مهم فرهنگی می باشد که توجه به آن در ایران بیش از پیش مورد غفلت واقع شده است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سخن بحث کتاب و کتابخوانی و توجه به قشر کتابدار یکی از مهم ترین مسائل می باشد، چرا که نقش به سزایی در رشد فرهنگی جامعه دارد، اما متاسفانه در ایران آنطور که باید به این موضوعات توجه نمی شود که البته جای تعجبی نیز ندارد!

 در این باره با هاشم عطاپور، دانش‌آموخته دکترای علم اطلاعات و دانش‌شناسی از دانشگاه تهران، عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز به گفت و گو نشستیم که در ادامه می خوانید:

سخن: با توجه به اتمام هفته کتاب و کتابخوانی که تاکید های بسیاری بر کتاب و کتاب خواندن شد و طبق روال همه ساله در این مدت توجه به کتاب بیشتر شد اما با گذشت زمان باز هم کتابها بایکوت می شوند، به نظر شما از طرف دولت و مسئولین چه راه حل هایی باید برای این مسئله اندیشیده شود؟

نه تنها بحث کتاب و کتابخوانی، بلکه بسیاری از موضوعات فرهنگی در مقطعی از زمان و بنا به مناسبت‌های ویژه، در کانون توجه مسئولین و اصحاب رسانه قرار می‌گیرند و پس از آن، با گذشت زمان از توجه به آنها کاسته می‌شود.  اینکه چرا بحث کتابخوانی و به طور کلی مقولات فرهنگی، همیشه به عنوان بحث داغ محافل و اخبار باقی نمی‌مانند، به نگرشی بر می‌گردد که در جامعه ما وجود دارد. متأسفانه در جامعه ما مسائل فرهنگی به عنوان دغدغه اصلی نگریسته نمی‌شود و معمولاً فرهنگ فرع بر سیاست و اقتصاد است. این در حالی است که اهمیت فرهنگ از کمتر از سیاست و اقتصاد نبوده، و با بهبود فرهنگی می‌توان به بهبود سیاسی و اقتصادی نیز امیدوار بود. بنابراین لازم هست زمینه‌های تبدیل مباحث فرهنگی به یکی از دغدغه‌های اصلی جامعه فراهم شود. در این میان، وظیفه اصلی بر دوش متولیان امر فرهنگی و اصحاب رسانه می‌باشد.

سخن: با توجه به اینکه تاکید بر کتاب زیاد است و دولتمردان شعار های زیادی در این باره می دهند اما در استخدام ها های کشوری و  کتابداران جایگاه کم رنگی دارند نظر شما در این باره چیست؟

 کتابداران کم و بیش در بخش‌های مختلف اجرایی، به ویژه نهادهایی که متولّی اصلی کتاب و کتابخوانی هستند، حضور دارند. با این حال، لازم هست که دامنه حضور کتابداران در سازمان‌ها و نهادهای مختلف جامعه گسترش یابد. لازمه آن اقدام از بالا به پایین یعنی وضع قوانینی برای به کارگیری کتابداران در نهادهای مختلف جامعه، و اقدام از پایین به بالا یعنی تلاش کتابداران برای شناساندن توانایی‌ها و ظرفیت‌های خود به جامعه و مسئولان می‌باشد. نباید فراموش کرد با داشتن مجهزترین کتابخانه‌ها و توانمندترین کتابها می‌توان افراد کتابخوان را جذب و حفظ نمود و شاید بتوان تقاضای بخشی از جامعه را که کتابخوان نیستند، تحریک نمود، لکن ترویج فرهنگ کتابخوانی و وارد کردن کتاب در زندگی مردم نیازمند اقدام ریشه‌ای است که مسیر آن از نظام آموزشی و خانواده می‌گذرد.

سخن: همه دولتمردان شعار سر می دهند که باید کودکان را از کودکی به کتاب عادت داد اما در مدرسه ها که مهد پرورش و تربیت کودکان است، کتابداران جایگاهی ندارند و مدرسه ها به کتابخانه مناسبی مجهز نیستند در این باره توضیح دهید.

اینکه بر کتابخوانی کودکان تأکید می‌شود، اما زیرساخت مناسبی به لحاظ فیزیکی و انسانی در مدارس وجود ندارد، نشان می‌دهد که شعارها در حد حرف مانده و به عرصه عمل نرسیده است. اکثر شعارها و اقدامات در زمینه کتابخوانی کودکان باید حول محور نظام آموزشی بچرخد. اغلب مشکلاتی که در ارتباط با جامعه کتاب نخوان داریم، از نظام آموزشی نشأت می‌گیرد. لازم است نظام آموزشی از همان دوران پیش‌دبستانی و ابتدایی زمینه‌های آشنایی کودکان با کتاب و کتابخانه را فراهم کند، برخی از دوره‌های آموزشی با همکاری مشترک کتابخانه صورت پذیرد، و حتی هفته‌ای حداقل یکبار کلاس‌های درس در محل کتابخانه برگزار شود تا کودکان با محیط کتابخانه مأنوس شده و شیوه‌های استفاده از منابع اطلاعاتی را به شیوه اصولی یاد بگیرند. امری که ضمن به بار آوردن کودکان کتابخوان، از بسیاری از سوءرفتارهای علمی آنها در زندگی علمی‌اشان می‌کاهد. به نظر بنده، کتابخوانی عمدتاً اکتسابی است. کودکانی که والدین کتابخوانی دارند، معمولاً کتابخوان هستند. هر چند ممکن استثنائاتی نیز وجود داشته باشد. اکثر والدین، محصول نظام آموزشی هستند که پیشتر گفتم. بدین ترتیب نخواندن کتاب به صورت زنجیره‌ای از نسلی به نسلی دیگر منتقل می‌شود.

سخن: به نظر شما اگر کتابداران از جامعه ی علمی حذف شوند واقعا هیچ مشکلی پیش نمی آید که دولتمردان تا این حد به آنها بی توجهی می کنند؟

مطمئناً اگر کتابخانه‌ها نباشند نظام علمی و فرهنگی کشور مختل می‌شود. به جای بی‌توجهی، می‌توان گفت مسئولان نسبت به کتابخانه‌ها کم‌توجه هستند. به هر حال مهمترین حامی مالی کتابخانه‌ها، دولت می‌باشد که نقش مهمی در بقاء کتابخانه‌ها ایفاء می‌کند. معمولاً دولتها به مسائلی توجه بیشتری دارند که با اقبال عمومی مواجه هستند. مهمترین مشکلی که کتابخانه‌های ما دارند این است که از اقبال عمومی برخوردار نیستند. این موضوع نیز از مأنوس نبودن اغلب افراد جامعه با کتاب و کتابخانه نشأت می‌گیرد. در اینجا بحث سودمندی اجتماعی کتابخانه پیش می‌آید. کتابخانه‌ها هر چقدر سودمندی اجتماعی خود را بالاتر ببرند، بیشتر در کانون توجه مردم قرار می‌گیرند که نتیجة آن توجه بیشتر دولت و حمایت‌های بیشتر خواهد بود. چرا که همان مردم یا نمایندگان آنها، تصمیم‌گیرندگان و سیاستگذاران اصلی کتابخانه‌ها می‌باشند. نکته دیگر در ارتباط با کم‌توجهی به کتابخانه‌ها از نوعی ساده‌اندیشی نشأت می‌گیرد که با ظهور محیط الکترونیکی دسترسی به اطلاعات، دیگر نیازی به کتابخانه‌ها نیست. در حالی که کتابخانه‌ها منبع اصلی، معتبر و مطمئن دسترسی به اطلاعات هستند. ممکن است کتابخانه به لحاظ فیزیکی تغییر شکل داده و بخش قابل توجهی از اطلاعات خود را از طریق محیط الکترونیکی عرضه نمایند. در این شرایط نیز، باید به کتابخانه‌ها در شکل جدید آنها توجه کرد.

 

 

 

 

 

مطالب مرتبط

ارسال پاسخ یا نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


  • عصرانه خبری
  • یادداشت و مقاله

  • آخرین اخبار

  • طراحی سایت